اضطراب و مسائل فردی
اضطراب، افسردگی، ترس، بیقراری ذهنی، نشخوار فکری، خودآگاهی و پذیرش خود.
در مسیر شناخت الگوهای تکرارشونده، عبور از چالشهای فردی و بهبود روابط، همراه شما هستم. محتوای روانشناسی و مشاوره صرفاً آنلاین.
مشاوره آنلاین فارسیزبانان · ایران و خارج از کشور

من محمد ضیائی نژاد، روانشناس بالینی و طرحوارهدرمانگر هستم. باور دارم یک گفتوگوی امن و بدون قضاوت میتواند نقطه شروع شناخت، تغییر و انتخاب آگاهانه باشد.
در کنار افرادی بودهام که با اضطراب، سردرگمیهای رابطهای، تصمیمگیریهای دشوار یا احساس بیانگیزگی روبهرو شدهاند. تمرکز من تنها بر شنیدن نیست؛ بلکه بر شناخت الگوهای تکرارشونده و پیدا کردن مسیرهای عملیتر برای پیش رفتن است.
روانشناس بالینی و طرحوارهدرمانگر
عضو انجمن روانشناسی ایران و آمریکا
شماره نظام روانشناسی: ۲۹۷۱۱
موضوعاتی که در معرفی حرفهای من مطرح شدهاند؛ انتخاب رویکرد مناسب و امکان ارائه خدمات پس از ارزیابی اولیه مشخص میشود.
اضطراب، افسردگی، ترس، بیقراری ذهنی، نشخوار فکری، خودآگاهی و پذیرش خود.
رابطههای پرتنش، ناایمن یا یکطرفه، خیانت، شکست عاطفی، ارتباط با جنس مخالف و الگوهای تکرارشونده در روابط.
آمادگی برای ازدواج، انتخاب آگاهانه شریک زندگی، تفاوتهای جنسیتی و بهبود روابط زناشویی.
ماندن یا رفتن، شروع یا پایان یک رابطه، سردرگمیهای عاطفی و بازسازی درونی پس از تغییر.
فرزندپروری، رشد روانی کودکان، خانواده و مسائل مرتبط با فرزندان طلاق.
گفتوگو درباره رنج روانی شدید و افکار خودکشی در چارچوب ارزیابی تخصصی؛ جلسات آنلاین این سایت برای موقعیتهای اضطراری یا خطر فوری مناسب نیستند.
در صورت خطر فوری برای خودتان یا دیگران، به جای منتظر ماندن برای نوبت آنلاین، با خدمات اورژانس محل زندگی تماس بگیرید.
گاهی یک گفتوگوی امن و بدون قضاوت میتواند مسیر زندگیمان را تغییر دهد.
بهعنوان روانشناس بالینی و درمانگر، سالهاست در کنار افرادی بودهام که با چالشهایی مانند اضطراب، سردرگمیهای رابطهای، تصمیمگیریهای سخت یا احساس بیانگیزگی روبهرو شدهاند. کار من به شنیدن محدود نمیشود؛ کمک میکنم خودتان را بهتر بشناسید، الگوهای تکرارشونده را ببینید و انتخابهایتان را آگاهانهتر و سالمتر پیش ببرید. اگر به جایی رسیدید که احساس کردید دیگر نمیخواهید به همان شیوه گذشته ادامه دهید، شاید وقت آن باشد که مسیر تازهای را با هم شروع کنیم. اینجا فضایی امن و بدون قضاوت برای همراهی تخصصی و انسانی است.
درخواست جلسه مشاوره آنلاین ←راهنماییهای آموزشی درباره طرحوارهدرمانی، شکلگیری الگوهای هیجانی، مراحل معمول جلسات و روشهای کار درمانی؛ در کنار مطالب خودشناسی و روابط.
طرحوارهدرمانیطرحوارهدرمانی چیست؟ آشنایی با یک رویکرد عمیق برای شناخت الگوهای تکراری۵ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
شاید برایتان پیش آمده باشد که بارها در رابطهای احساس طردشدگی کنید، از اشتباه کردن بهشدت بترسید یا نیاز دیگران را بر نیاز خود مقدم بدانید؛ حتی زمانی که میدانید این الگو به شما آسیب میزند. طرحوارهدرمانی رویکردی روانشناختی است که میکوشد ریشه و تداوم چنین الگوهای دیرپایی را بشناسد و راههای تازهای برای پاسخ دادن به آنها ایجاد کند.
طرحواره در این رویکرد به الگوی نسبتاً پایداری از خاطرهها، احساسها، برداشتها و باورها درباره خود، دیگران و روابط اشاره دارد. برخی طرحوارههای ناسازگار اولیه در شرایطی شکل میگیرند که نیازهای هیجانی مهم، مانند امنیت، محبت، پذیرش، استقلال یا داشتن حدومرزهای مناسب، بهطور کافی برآورده نشدهاند. این توصیف به معنای مقصر دانستن والدین یا نسبت دادن همه مشکلات امروز به کودکی نیست.
طرحوارهدرمانی از مؤلفههای درمان شناختیرفتاری، نظریه دلبستگی و روشهای هیجانی و رابطهمحور بهره میگیرد. در این مسیر، علاوه بر افکار و رفتارهای فعلی، به احساسات عمیق، تجربههای گذشته و شیوه ارتباط فرد با خود و دیگران توجه میشود.
برای مثال، کسی که طرحواره رهاشدگی فعالی دارد ممکن است تأخیر کوتاه در پاسخ یک پیام را نشانه پایان رابطه بداند. هدف درمان این نیست که به او بگوییم «نگران نباش»؛ بلکه کمک میکند منشأ این واکنش را بشناسد، احساسش را تنظیم کند و بهتدریج پاسخ متعادلتری انتخاب کند.
درمانگر و مراجعهکننده با همکاری یکدیگر الگوهای اصلی را شناسایی میکنند، موقعیتهای فعالکننده آنها را میشناسند و مهارتها و تجربههای تازهای میسازند. سرعت، روشها و اهداف این فرایند با توجه به شرایط هر فرد متفاوت است.
طرحوارهدرمانی یکی از رویکردهای قابل بررسی در رواندرمانی است؛ اما برای همه افراد و همه مشکلات انتخاب یکسانی نیست. تصمیم درباره مناسب بودن آن بهتر است پس از ارزیابی حرفهای و گفتوگو درباره نیازها و اهداف درمان گرفته شود.
طرحوارهدرمانیطرحوارههای ناسازگار اولیه چگونه شکل میگیرند؟۴ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
همه ما در طول زندگی برداشتهایی درباره خودمان و جهان میسازیم. بعضی از این برداشتها انعطافپذیرند و با تجربههای جدید تغییر میکنند؛ بعضی دیگر به الگوهایی عمیق تبدیل میشوند که حتی در شرایط متفاوت نیز فعال میمانند. در طرحوارهدرمانی به گروهی از این الگوهای مشکلساز، «طرحوارههای ناسازگار اولیه» گفته میشود.
نیاز به پیوند امن، محبت، پذیرش، خودمختاری، ابراز احساسات و محدودیتهای واقعبینانه از نیازهای مهم هیجانی انساناند. هنگامی که برخی از این نیازها در محیط رشد به شکلی مزمن برآورده نشوند، ممکن است فرد باورهایی مانند «من دوستداشتنی نیستم»، «نمیتوانم به کسی تکیه کنم» یا «اشتباه کردن خطرناک است» پیدا کند.
تجربهها یکسان نیستند: محرومیت عاطفی، انتقاد مداوم، طرد شدن، حمایت بیش از اندازه یا فضای بیثبات خانوادگی میتوانند در شکلگیری برخی الگوها نقش داشته باشند. خلقوخو، روابط بعدی و تجربههای زندگی نیز مؤثرند؛ بنابراین نمیتوان از روی یک رفتار، تاریخچه فرد یا نوع طرحواره او را حدس زد.
برای نمونه، فردی که در گذشته بارها با سرزنش مواجه شده است، ممکن است امروز هنگام دریافت بازخورد کاری احساس شرم شدیدی تجربه کند. واکنش کنونی میتواند فراتر از همان اتفاق باشد، زیرا تجربهای قدیمی دوباره فعال شده است.
شناخت این ارتباط به معنای گیر کردن در گذشته نیست. گذشته بررسی میشود تا واکنشهای امروز قابلفهمتر شوند و فرد بتواند در زمان حال انتخابهای متفاوتی داشته باشد.
پرسشهایی مانند «در چه موقعیتهایی این احساس تکرار میشود؟»، «چه باوری درباره خودم فعال میشود؟» و «اکنون به چه نیازی توجه نشده است؟» میتوانند نقطه شروع تأمل باشند؛ تشخیص و ارزیابی طرحوارهها نیازمند گفتوگوی تخصصی است.
طرحوارهدرمانیحالتهای طرحوارهای چیستند؟ از کودک آسیبپذیر تا بزرگسال سالم۵ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
گاهی در یک گفتوگو احساس میکنیم کودکِ ترسیدهای هستیم که از طرد شدن میترسد؛ کمی بعد شاید صدایی در ذهنمان بگوید «همیشه خراب میکنی»؛ و در موقعیت دیگری با آرامش از نیازهایمان دفاع میکنیم. در طرحوارهدرمانی از مفهوم «حالتهای طرحوارهای» برای توصیف این وضعیتهای هیجانی و رفتاری متغیر استفاده میشود.
حالتها مجموعهای از احساسات، افکار، واکنشهای بدنی و شیوههای مقابلهاند که در یک لحظه فعال میشوند. آنها شخصیتهای جداگانه نیستند؛ بلکه راهی برای فهمیدن تجربه پیچیده درونی ما هستند.
«کودک آسیبپذیر» به بخشهایی از تجربه ما اشاره میکند که ترس، تنهایی، غم یا نیاز به حمایت را احساس میکنند. «والد تنبیهگر» میتواند به شکل سرزنش و تحقیر درونی ظاهر شود. برخی حالتهای مقابلهای نیز ممکن است با دوری از احساسات، تسلیم شدن یا تلاش افراطی برای کنترل شرایط همراه باشند.
در مقابل، «بزرگسال سالم» حالتی است که میتواند احساسات را بشناسد، با بخش آسیبپذیر همدل باشد، مرزهای مناسب بگذارد و تصمیمهایی متناسب با واقعیت امروز بگیرد. هدف درمان، حذف احساسات دشوار نیست؛ بلکه تقویت توان پاسخگویی آگاهانه و حمایتگرانه به آنهاست.
برای مثال، وقتی دوستتان قرار ملاقات را لغو میکند، ممکن است بخش آسیبپذیر فوراً احساس بیارزشی کند و بخش منتقد بگوید «هیچکس تو را انتخاب نمیکند». پاسخ بزرگسال سالم میتواند این باشد: «ناراحت شدم، اما یک لغو قرار لزوماً درباره ارزش من چیزی نمیگوید؛ میتوانم علت را بپرسم.»
در جلسات طرحوارهدرمانی، شناخت حالتهای فعال و نیازهای پشت آنها با تمرینهای شناختی، هیجانی و رفتاری پیگیری میشود. نامگذاری حالتها ابزاری برای درک بهتر است، نه برچسب زدن به خود یا دیگران.
مسیر درمانروند جلسات طرحوارهدرمانی چگونه است؟ از جلسه اول تا تمرین تغییر۶ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
یکی از سؤالهای رایج پیش از شروع رواندرمانی این است: «در جلسهها چه اتفاقی میافتد؟» طرحوارهدرمانی معمولاً روندی مشارکتی و مرحلهبهمرحله دارد؛ بااینحال برنامه دقیق هر فرد بر پایه ارزیابی، اهداف، میزان آمادگی و نیازهای او تنظیم میشود و مراحل آن همیشه خطی نیستند.
گام اول، آشنایی و ارزیابی اولیه است. درمانگر درباره مسئله فعلی، روابط مهم، سابقه تجربههای دشوار، منابع حمایتی و انتظارات فرد گفتوگو میکند. گاهی پرسشنامههای تخصصی نیز به شناخت الگوها کمک میکنند. در همین مرحله درباره محرمانگی، حدود رابطه حرفهای و شیوه برگزاری جلسات توافق میشود.
گام بعدی، ترسیم یک تصویر مشترک از مسئله است: چه موقعیتهایی احساسات شدید را فعال میکنند؟ چه باورهایی پشت این احساسات هستند؟ فرد معمولاً چگونه مقابله میکند؟ این درک مشترک یا «فرمولبندی» کمک میکند مراجعهکننده بداند چرا روی موضوعات مشخصی کار میشود.
در بخش کار درمانی، بسته به نیاز فرد، ممکن است گفتوگوهای شناختی، بررسی تجربههای هیجانی، تصویرسازی هدایتشده، گفتوگوی صندلیها، تمرین مرزبندی و ثبت موقعیتهای روزمره به کار گرفته شوند. برخی تمرینها میتوانند احساسات پررنگی برانگیزند؛ درمانگر باید آنها را با رضایت، آمادگی و سرعت مناسب فرد پیش ببرد.
بخش مهم دیگر، انتقال آموختهها به زندگی روزمره است: تمرین نه گفتن، درخواست حمایت، تنظیم هیجان، شناخت صدای منتقد درونی یا تغییر انتخابهای تکراری در روابط. این تمرینها ممکن است بین جلسات ادامه پیدا کنند و در جلسه بعد بررسی شوند.
در طول مسیر، درمانگر و مراجعهکننده بهطور دورهای پیشرفت، دشواریها و اهداف را بازبینی میکنند. تعداد و فاصله جلسات را نمیتوان برای همه یکسان تعیین کرد؛ گاهی درمان کوتاهتر و گاهی به کار عمیقتری نیاز است. پیش از شروع، میتوانید درباره روش کار، مدت تقریبی هر جلسه و شیوه ارزیابی پیشرفت سؤال کنید.
در مشاوره آنلاین نیز چارچوب حرفهای، محرمانگی، فضای مناسب و هماهنگی زمان اهمیت دارند. درخواست زمان از طریق این وبسایت به معنی تأیید نوبت یا شروع درمان نیست؛ زمان جلسه پس از هماهنگی نهایی مشخص میشود.
مسیر درماندر طرحوارهدرمانی از چه تکنیکهایی استفاده میشود؟۵ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
طرحوارهدرمانی به صحبت کردن درباره مشکلات محدود نمیشود. این رویکرد بسته به شرایط فرد از روشهای شناختی، هیجانی، رفتاری و رابطهای کمک میگیرد تا الگوهایی که سالها تکرار شدهاند، قابلفهمتر و تغییرپذیرتر شوند.
در روشهای شناختی، باورهایی مانند «اگر دیگران از من ناراضی باشند، ارزشم را از دست میدهم» بررسی میشوند. درمانگر به فرد کمک میکند شواهد موافق و مخالف را ببیند، از قطعیتهای افراطی فاصله بگیرد و برداشتهای متعادلتری بسازد. هدف، نادیده گرفتن تجربه دردناک نیست.
در تصویرسازی هدایتشده و «بازنویسی تصویر ذهنی»، ممکن است با همراهی درمانگر به برخی خاطرات یا صحنههای هیجانی پرداخته شود و پاسخی حمایتگرانه و متفاوت به نیازهای برآوردهنشده شکل بگیرد. این کار به معنی تغییر دادن واقعیت تاریخی یک خاطره نیست؛ هدف، تغییر شیوه تجربه و معنایی است که آن واقعه برای فرد دارد.
در «گفتوگوی صندلیها»، بخشهای مختلف تجربه فرد، مانند منتقد سختگیر و بخش آسیبپذیر، در قالب گفتوگویی هدایتشده بررسی میشوند. این روش میتواند کمک کند تعارضهای درونی روشنتر شوند و صدای حمایتگر و واقعبینانه تقویت شود.
تمرینهای رفتاری نیز اهمیت دارند؛ برای مثال، فرد بهتدریج و با برنامهریزی یاد میگیرد درخواست کمک کند، حدومرز بگذارد یا به جای اجتناب، با یک موقعیت قابلمدیریت روبهرو شود. گاهی ثبت موقعیتهای تحریککننده و واکنشها بین جلسات مفید است.
یکی از عناصر مهم این رویکرد، رابطه درمانی امن و پاسخگو در چارچوب مرزهای حرفهای است. انتخاب تکنیکها به ارزیابی تخصصی، رضایت مراجعهکننده و وضعیت هیجانی او بستگی دارد؛ تمرینهای مرتبط با خاطرات آسیبزا بهتر است بدون هدایت درمانگر انجام نشوند.
مسیر درمانطرحوارهدرمانی برای چه کسانی میتواند مناسب باشد؟۴ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
اگر با وجود تلاشهای مکرر، یک مشکل هیجانی یا رابطهای در زندگیتان تکرار میشود، ممکن است بررسی طرحوارههای ناسازگار اولیه مفید باشد. برای مثال، بعضی افراد بارها از ترس طرد شدن به روابط آسیبزا ادامه میدهند، خواستههای خود را پنهان میکنند یا با منتقدی درونی و بسیار سختگیر زندگی میکنند.
طرحوارهدرمانی بهویژه برای شناخت و تغییر الگوهای دیرپای شخصیت، هیجان و رابطه طراحی شده است. پژوهشهایی از کاربرد آن در برخی مشکلات پیچیده و اختلالات شخصیت حمایت میکنند؛ اما میزان شواهد برای همه شرایط یکسان نیست و نباید از یک مطالعه نتیجه گرفت که این درمان برای هر مسئلهای بهترین گزینه است.
مناسب بودن این رویکرد به ماهیت مشکل، شدت نشانهها، اهداف فرد، درمانهای پیشین، آمادگی برای کار هیجانی و شرایط زندگی بستگی دارد. در بعضی موقعیتها، رویکرد درمانی دیگری یا ترکیب درمان روانشناختی با ارزیابی روانپزشکی ممکن است مناسبتر باشد.
پیش از شروع، میتوانید درباره تجربه و آموزش درمانگر در این رویکرد، شیوه ارزیابی، اهداف قابل پیگیری، محرمانگی، فرکانس جلسات و شرایط ارجاع به خدمات دیگر سؤال کنید. توافق بر سر اهداف و بازنگری آنها بخشی از تصمیمگیری مشترک است.
جلسات آنلاین میتوانند برای بسیاری از افراد دسترسپذیر باشند؛ بااینحال کیفیت اتصال، داشتن فضای خصوصی، نوع مشکل و امکان رسیدگی به وضعیتهای بحرانی باید بررسی شوند. در خطر فوری برای خود یا دیگران، خدمات اورژانسی و حضوری محل زندگی اولویت دارند.
اگر درباره شروع طرحوارهدرمانی کنجکاو هستید، یک جلسه ارزیابی اولیه میتواند فرصتی برای توضیح دغدغهها، پرسیدن سؤالها و بررسی تناسب این رویکرد با نیازهای شما باشد؛ بدون اینکه نتیجه درمان از پیش تضمین شود.
طرحوارهدرمانیطرحوارهدرمانی چه تفاوتی با درمان شناختیرفتاری (CBT) دارد؟۵ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
درمان شناختیرفتاری یا CBT خانوادهای از روشهای درمانی است که به رابطه میان افکار، احساسات و رفتارها توجه میکند. برای مثال، ممکن است فرد یاد بگیرد برداشتهای خودکارش را بررسی کند یا با تمرینهای تدریجی، رفتاری متفاوت در موقعیتهای دشوار داشته باشد.
طرحوارهدرمانی از بعضی ابزارهای شناختی و رفتاری الهام گرفته، اما بیشتر به الگوهای هیجانی و رابطهای دیرپایی توجه میکند که ممکن است از تجربههای گذشته و نیازهای هیجانی برآوردهنشده تأثیر گرفته باشند.
یکی از مفاهیم مهم در این رویکرد «حالت طرحوارهای» است؛ یعنی وضعیتهایی مانند کودک آسیبپذیر، منتقد تنبیهگر یا بزرگسال سالم که میتوانند در شرایط مختلف فعال شوند. کار با این حالتها به فهم واکنشهای شدید و تغییر پاسخها کمک میکند.
طرحوارهدرمانی علاوه بر گفتوگو و تمرین رفتاری، ممکن است از روشهایی مانند تصویرسازی هدایتشده، بازنویسی تصویر ذهنی و گفتوگوی صندلیها استفاده کند. رابطه درمانی امن و دارای مرز حرفهای نیز در آن جایگاه مهمی دارد.
این تفاوتها به معنای ضعیف بودن CBT یا برتری قطعی طرحوارهدرمانی نیستند. CBT نیز رویکردهای متنوعی دارد و ممکن است در بعضی شکلهای آن از کار هیجانی و رابطهای استفاده شود.
انتخاب رویکرد درمانی به موضوع مراجعه، ارزیابی بالینی، شواهد علمی، ترجیح فرد و مهارت درمانگر بستگی دارد. بهتر است پیش از شروع درباره اهداف و شیوه کار گفتوگو شود.
مهاجرت و سلامت روانمهاجرت و الگوهای قدیمی: چرا برخی احساسات در کشور جدید پررنگتر میشوند؟۵ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
مهاجرت تجربهای یکسان برای همه نیست. تغییر زبان، دوری از شبکه حمایتی، تفاوت فرهنگی و فشارهای مالی یا شغلی میتوانند با امید، فرصت و رشد همزمان باشند. ممکن است فردی پس از مهاجرت احساس توانمندی بیشتری کند و فرد دیگری با دورههایی از تنهایی یا بلاتکلیفی روبهرو شود.
در طرحوارهدرمانی، گاهی میپرسیم آیا موقعیتهای تازه، باورهای قدیمی درباره خود و دیگران را فعال کردهاند. برای مثال، کسی که از پیش نسبت به طرد شدن حساس بوده است، ممکن است دشواری در پیدا کردن دوستان جدید را نشانه «دوستداشتنی نبودن» خود تعبیر کند؛ در حالی که تغییر شبکه اجتماعی در مهاجرت میتواند دلایل متعددی داشته باشد.
یا فردی که معیارهای سختگیرانهای برای خود دارد، ممکن است انتظار داشته باشد در مدت کوتاهی زبان جدید بیاموزد، شغل مناسبی پیدا کند و هیچ نشانی از دلتنگی نداشته باشد. وقتی چنین انتظاراتی برآورده نمیشوند، صدای منتقد درونی میتواند شدت بگیرد.
شناخت الگو به معنی نسبت دادن همه فشارهای مهاجرت به یک طرحواره نیست. شرایط واقعیِ محیط، مشکلات ساختاری، تبعیض، مسائل اقامتی و منابع حمایتی نیز باید جدی گرفته شوند.
در گفتوگوی درمانی، میتوان بین دشواریهای واقعیِ اکنون و واکنشهای شکلگرفته در تجربههای پیشین تمایز گذاشت و راههایی برای مراقبت از خود، ایجاد پیوندهای سالم و تصمیمگیری آگاهانه جستوجو کرد.
اگر برای درخواست مشاوره از خارج از ایران اقدام میکنید، امکان ارائه خدمات باید با توجه به محل حضور شما، الزامات حرفهای و تناسب روش آنلاین ارزیابی شود.
مهاجرت و سلامت روانرواندرمانی به زبان فارسی در خارج از کشور؛ چه نکاتی را پیش از شروع بدانیم؟۴ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
برای بسیاری از فارسیزبانانِ ساکن خارج از کشور، بیان تجربههای عاطفی به زبان فارسی راحتتر است. واژههای آشنا، خاطرههای فرهنگی و ظرافتهای رابطهای ممکن است در گفتوگو به زبان مادری روشنتر مطرح شوند؛ البته ترجیح زبانی هر فرد متفاوت است.
پیش از شروع جلسات، خوب است درباره هدف درمان، تجربه حرفهای درمانگر در موضوع مورد نظر، مدت جلسات، تعرفه، روش پرداخت و نحوه لغو یا تغییر نوبت پرسش کنید. هماهنگی درباره محرمانگی و محدودیتهای آن نیز بخشی از شروع مسئولانه درمان است.
در جلسات آنلاین، یک فضای نسبتاً خصوصی، اینترنت قابل اعتماد و روش روشن برای ارتباط در صورت قطع تماس اهمیت دارند. همچنین باید ساعت جلسه را بر اساس منطقه زمانی مشخص و در صورت تغییر ساعت تابستانی دوباره بررسی کرد.
موضوع مهم دیگر، محل فیزیکی حضور مراجعهکننده در زمان درمان است. ارائه خدمات روانشناختی از راه دور ممکن است در بعضی کشورها یا ایالتها تابع مجوز یا قواعد ویژه باشد؛ صرف فارسیزبان بودن یا داشتن مجوز در یک کشور بهتنهایی به معنای امکان ارائه خدمت در همه کشورها نیست.
فرم این سایت برای درخواست هماهنگی اولیه طراحی شده است. پس از دریافت کشور محل حضور و اطلاعات زمانبندی، امکان پذیرش و شکل مناسب خدمات بررسی میشود. ارسال درخواست به معنی پذیرش قطعی یا آغاز رابطه درمانی نیست.
اگر با خطر فوری برای خود یا دیگران مواجه هستید، از خدمات اورژانس و منابع بحران در محل حضور خود استفاده کنید؛ فرم نوبتدهی وبسایت برای پاسخ به شرایط اضطراری طراحی نشده است.
خودشناسیوقتی ذهن مدام بدترین سناریو را میسازد۴ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
گاهی ذهن برای محافظت از ما، پشت سر هم احتمالهای ناخوشایند میسازد. مشکل از جایی شروع میشود که یک «احتمال» را با یک «واقعیت قطعی» اشتباه میگیریم. در این حالت، فکر کردن بهجای حل مسئله، به دور زدن در یک حلقه تبدیل میشود.
یک تمرین کوچک این است که جمله «حتماً اتفاق بدی میافتد» را به «من دارم فکر میکنم که ممکن است اتفاق بدی بیفتد» تغییر دهیم. همین فاصله زبانی میتواند کمک کند فکرمان را ببینیم، نه اینکه لزوماً آن را حقیقت بدانیم.
سپس از خود بپرسیم: «کدام بخش این موقعیت در کنترل من است؟» اگر اقدام کوچکی وجود دارد، آن را انجام دهیم. اگر نه، شاید بهترین کار بازگشت آگاهانه به کاری باشد که همین حالا پیش روی ماست.
اگر نگرانیِ مداوم بر خواب، کار یا کیفیت زندگی اثر جدی گذاشته است، صحبت با متخصص سلامت روان میتواند کمککننده باشد.
روابط«نه» گفتن بدون توضیحهای بیپایان۳ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
خیلی وقتها وقتی میخواهیم درخواستی را رد کنیم، احساس میکنیم باید دلیل کاملی ارائه دهیم تا طرف مقابل ناراحت نشود. اما مرز شخصی قرار نیست همیشه برای همه خوشایند باشد.
یک پاسخ محترمانه میتواند کوتاه و روشن باشد: «ممنون که به من فکر کردی، اما این بار نمیتوانم.» افزودن توضیح بیش از حد، گاهی راه را برای مذاکره درباره تصمیمی که قبلاً گرفتهایم باز میکند.
مرزبندی سالم با بیاحترامی متفاوت است. میتوان همدل بود و در عین حال بر نیازها، زمان و ظرفیت خود نیز توجه داشت.
سبک زندگیچرا استراحت کردن گاهی سخت میشود؟۳ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
اگر پس از یک روز شلوغ روی مبل مینشینیم و فوراً احساس گناه میکنیم، شاید ارزشمندی را بیش از حد به بهرهوری گره زدهایم. این الگو در بسیاری از افراد دیده میشود، اما قابل بررسی و تغییر است.
میتوانیم استراحت را از «پاداش پس از تمام شدن همهچیز» به «بخشی از مراقبت روزانه» تبدیل کنیم. حتی ده دقیقه فاصله گرفتن از صفحهنمایش، قدم زدن کوتاه یا خوردن یک فنجان چای بدون عجله، شروعی واقعی است.
پرسش مفید این نیست که «آیا به اندازه کافی کار کردهام تا حق استراحت داشته باشم؟» بلکه این است: «الان بدن و ذهن من به چه چیزی نیاز دارد؟»
روابطشنیدن فعال، بیشتر از ساکت ماندن است۴ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
گاهی وقتی کسی برایمان از مشکلش میگوید، هنوز حرفش تمام نشده دنبال راهحل میگردیم. با اینکه نیت ما کمک است، ممکن است طرف مقابل پیش از هر چیز بخواهد درک شود.
شنیدن فعال یعنی توجه به حرفها، احساسات و منظور فرد مقابل؛ بدون اینکه فوراً قضاوت یا نصیحت کنیم. جملاتی مثل «به نظر میرسد این اتفاق خیلی خستهات کرده» میتوانند فرصتی برای روشنتر شدن احساسات ایجاد کنند.
یک سؤال کوچک هم کمک میکند: «دوست داری به حرفت گوش بدهم یا با هم راهحل پیدا کنیم؟» این سؤال نشان میدهد نیاز طرف مقابل را حدس نمیزنیم.
خودشناسیمقایسه خودمان با دیگران از کجا میآید؟۳ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
مقایسه کردن بخشی از تجربه انسانی است؛ اما وقتی دائماً بدترین لحظههای خود را با بهترین لحظههای نمایشدادهشده دیگران کنار هم میگذاریم، تصویر ناعادلانهای از زندگی میسازیم.
دفعه بعد که پس از دیدن یک پست احساس ناکافی بودن کردید، مکث کنید و از خود بپرسید: «دقیقاً کدام بخش از این تصویر را دارم با تمام واقعیت زندگی خودم مقایسه میکنم؟»
گاهی محدود کردن زمان حضور در شبکههای اجتماعی و بازگشت به معیارهای شخصیِ پیشرفت، به جای معیارهای بیرونی، کمک میکند توجهمان به مسیر خودمان برگردد.
احساساتوقتی نمیدانیم دقیقاً چه احساسی داریم۴ دقیقه مطالعهخواندن متن کامل 
بعضی روزها میدانیم «حالم خوب نیست»، اما نمیتوانیم توضیح دهیم چه چیزی درونمان میگذرد. احساسات اغلب چندلایهاند؛ ممکن است همزمان ناراحت، دلخور، نگران یا خسته باشیم.
برای شروع، بهجای پیدا کردن پاسخ دقیق، سه سؤال ساده بپرسید: «در بدنم چه تغییری حس میکنم؟»، «چه اتفاقی درست قبل از این حس افتاد؟» و «الان به چه چیزی نیاز دارم؟»
نامگذاری احساسات قرار نیست فوراً آنها را برطرف کند. هدف این است که واکنش خود را با آگاهی بیشتری انتخاب کنیم، نه اینکه احساسات را سرکوب کنیم.
گاهی یک گفتوگوی امن و بدون قضاوت میتواند مسیر زندگیمان را تغییر دهد.سخن کوتاه | محمد ضیائی نژاد
تمام جلسات مشاوره بهصورت آنلاین و مستقیم با محمد ضیائی نژاد برگزار میشوند؛ جلسه حضوری در این وبسایت ارائه نمیشود.
روز، ساعت و منطقه زمانی دلخواه را انتخاب میکنید و درخواستتان را از طریق واتساپ یا بله ارسال میکنید.
در واتساپ کاری، زمان آزاد، تعرفه و جزئیات جلسه بررسی و با شما هماهنگ میشود.
جلسه در بستر آنلاین توافقشده و مطابق با شرایطی که از پیش اعلام میشود برگزار خواهد شد.
اگر در ایران یا خارج از ایران زندگی میکنید، میتوانید برای بررسی امکان دریافت مشاوره آنلاین فارسیزبان درخواست هماهنگی بفرستید. پذیرش پس از ارزیابی اولیه، بررسی مقررات محل حضور و توافق درباره شرایط جلسات انجام میشود.
فرصتی برای بیان احساسات، روابط و تجربههای زندگی با واژههایی که با آنها راحتتر هستید.
بازه نوبتدهی شنبه تا چهارشنبه، ۱۴ تا ۱۹ به وقت تهران است. کشور محل حضور و منطقه زمانی شما برای هماهنگی دقیقتر پرسیده میشود.
پیش از تأیید نوبت، تناسب خدمات آنلاین و الزامات حرفهای یا مجوزهای لازم در محل حضور مراجعهکننده بررسی میشود.
اینجا ویدئوها و ریلزهای آموزشی منتشرشده در صفحه حرفهای من قرار میگیرند. پس از ارسال فایل یا لینک محتوا، این بخش با ویدئوهای واقعی تکمیل خواهد شد.
فضای محتوای ویدئویی — در حال تکمیلبرای درخواست جلسه آنلاین، اطلاعات تماس و زمان ترجیحی را وارد کنید. پس از انتخاب زمان دلخواه، میتوانید درخواست آمادهشده را در واتساپ یا بله ارسال کنید. پس از ارسال پیام، هماهنگی آغاز خواهد شد؛ انتخاب زمان به معنی تأیید نهایی نوبت نیست.
روزهای مشاوره: شنبه تا چهارشنبهساعت ۱۴:۰۰ تا ۱۹:۰۰ (به وقت تهران)
شنبه تا چهارشنبه، ساعت ۱۴ تا ۱۹ به وقت تهران
پاسخ چند سؤال رایج پیش از هماهنگی مشاوره آنلاین.
بله. تمامی جلسات مشاوره با محمد ضیائی نژاد صرفاً آنلاین برگزار میشود؛ جلسه حضوری در این وبسایت ارائه نمیشود.
خیر. تاریخ و ساعت انتخابی ترجیح شما را نشان میدهد. پس از ارسال پیام در واتساپ یا بله، زمان خالی بررسی و نوبت پس از تأیید نهایی قطعی میشود.
خیر. برای درخواست اولیه تنها نام، راه تماس و زمان ترجیحی کافی است. لطفاً اطلاعات حساس یا شرح حال شخصی را در این فرم ننویسید.
جلسات آنلاین شنبه تا چهارشنبه از ساعت ۱۴ تا ۱۹ به وقت تهران قابل درخواست هستند. مدت جلسه، تعرفه، شیوه پرداخت و شرایط تغییر یا لغو، در مرحله هماهنگی از طریق واتساپ یا بله اعلام خواهند شد.
بله، درخواست اولیه فارسیزبانان خارج از ایران پذیرفته میشود. امکان برگزاری جلسه پس از بررسی کشور محل حضور، الزامات قانونی و حرفهای و تناسب مشاوره آنلاین مشخص خواهد شد.
تمام تاریخها و ساعتهای فرم بر مبنای وقت تهران هستند. منطقه زمانی خود را اعلام کنید تا پیش از تأیید نهایی ساعت معادل در محل حضور شما هماهنگ شود؛ تغییر ساعت تابستانی ممکن است بر تفاوت زمان اثر بگذارد.